جستاری درباره آدم‌های خوب و آدم‌های لازم

در مواجهه با احساسات، عواطف و هیجانات دیگران، معمولاً دست‌وپایمان را گم می‌کنیم. آنچه که بر دیگری رخ داده است، برایمان ممکن است حسادت آور، خوش‌حال و یا ناراحت‌کننده باشد. همه این احساساتی که نسبت به وضعیت دیگران داریم تا وقتی که درونی‌اند، معمولاً مشکل‌ساز نمی‌شوند. ماجرا از کجا بحرانی می‌شود؟ از آن جا به هر دلیلی، خواسته یا ناخواسته، باید درباره آنچه که بر دیگری گذشته است، در برابر احساسات، عواطف و هیجانات دیگری، اعلام موضع کنیم یا واکنش […]

در جست‌و‌جوی [شیمیِ] خوشبختی

چندسال پیش این انیمیشن را به پیشنهاد دوستی* دیدم که آن موقع برایم بسیار تکان دهنده بود: (YouTube Embed) اتفاقی که در انیمیشن می‌افتد به نظرم ساده است، ابتدا ذم سرمایه‌داری را می‌گوید، از انبوه شدن همه‌چیز و «کالا انگاری خوشبختی» گله می‌کند (که در روح کنش‌هایی مثل خرید کردن، الکل و دراگ و کالاهایی […]

آیا تکنولوژی همان چیزی است که می‌خواستیم؟

یک نگاهی بر پروژه‌های پر سروصدای تکنولوژیک بیندازیم: اتومبیل‌های خودران تسلا، پروژه اسپیس ایکس، بالن‌های اینترنت، غربالگری ژنتیک؛ یک لحظه فرض کنید که همه اینها را به سرانجام رساندیم، ماشین‌هایمان بدون راننده تردد کردند، پایمان به سفر فضایی باز شد، به مردم روستاهای دور افتاده اینترنت رساندیم و فرزندانی خوش‌هیکل، باهوش، سالم و بلوند دنیا […]

جستاری درباره دانشگاه و امر توسعه

کارفرما، چیزی در حدود ۱۵۰ هزارتومان ماهانه از حقوق من مالیات کسر می‌کند، این علاوه بر آن ۹ درصد مالیات بر ارزش‌افزوده‌ای است که برای کالا و خدماتی که استفاده می‌کنم می‌پردازم. وقتی به این موضوع فکر می‌کنم که این مالیات‌ها، خرج دانشجویان در دانشگاه‌ها می‌شود، قلبم به درد می‌آید. چرا من باید هزینه تحصیل […]

مروری بر کتاب پیامبران جدید سرمایه

«همه ما قصه‌گو هستیم». نیکول اشاف، مدرس جامعه‌شناسی دانشگاه بوستون، این جمله را می‌گوید و کتاب خود را آغاز می‌کند. قصه‌های بزرگ، با مهیاکردن ابزار و امکانات، نظم اجتماعی را باز تولید می‌کنند. بخش اعظمی از جامعه باید به صورت فعالانه به یک داستان سرمایه‌داری- باور داشته باشند تا آن داستان بتواند زنده بماند و […]

من زنده خواهم ماند: عریضه‌ای درباره بدگمانی و امیدواری

زندگی دوباره، هدی رستمی

اسامی زیادی را مرور می‌کنم، حتی آنهایی که سنی گذرانده‌اند و یا سمتی دولتی دارند. آدم‌هایی که خوش‌بینی‌شان زبانزد بود؛ سر بسته بگویم دوستان، قافیه را به نومیدی و افسردگی باخته‌ایم. دانشجویان، تکنیسین‌ها و کسانی که آنور آب هواخواهی دارند آهنگ رفتن می‌نوازند، عده‌ی نه چندان کمی، از همین طبقه متوسطی‌های غرغرو، چشم طمع بسته‌اند که از آشفتگی اقتصاد مملکت پول بسازند و مفت‌خوری و […]

شادکامی و سیاست‌گذاری عمومی: چرا این ره که می‌رویم به ترکستان است؟

در زمان جنگ جهانی دوم، یک خبرنگار اروپایی با موسولینی، رهبر ایتالیا، مصاحبه‌ای کرد و گفت: «جناب موسولینی، من هشت ماه است که در کشور ایتالیا سیاحت می‌کنم، در کارخانه‌ها، کارگران فقیر، بیمار، بی معلومات و عقب افتاده‌اند؛ در مزارع کشاورزان و زارعان همین وضع را دارند؛ در مؤسسات آموزشی و پرورشی همین وضع را […]

درباره یک استاندارد دوگانه: روسپی‌گری و فروش کلیه

فروختن کلیه یا پلاسمای خون برای امرار معاش را مذموم نمی‌دانیم، حتی به گمانم تلقی مثبتی نیز وجود دارد، تعبیری از «از خود گذشتگی» یا «فداکاری» برای پدری که کلیه‌اش را برای درمان سرطان دخترش فروخته است می‌کنیم، برای او ارج‌وقرب خاصی قائلیم اما در عین حال با «فاحشه» خطاب کردن کسی که روسپیگری را […]

دردی که استارتاپ‌ها از جامعه دوا می‌کنند

خاک چند روز الکامپ استارز هنوز روی شانه‌هایم نشسته است که انگیزه‌ای یافتم برای نگارش نوشتاری که توضیح دهد چطور «استارتاپ ها»، «روحیه کارآفرینی» و در نهایت «اکوسیستمی که اینها در جامعه فراهم کرده‌اند موجب بهبود و یا حتی در بعضی موارد حل برخی از چالش‌های اجتماعی در جامعه شده‌اند. مواردی که ذکر می‌شوند مواردی […]

جامعه‌شناسی به‌مثابه اژدهاکُشی

نقل است: «سال‌ها پیش ایرانی بزرگواری به چین رفت و در رشته اژدهاشناسی تحصیلات خود را با موفقیت گذراند و پس از اخذ مدرک دکترای اژدها شناسی به ایران بازگشت، اما با این حقیقت تلخ مواجه شد که برای وی بازار کاری وجود ندارد؛ در ایران نه اژدهایی وجود داشت و نه نیازی به شناخت […]