درباره من

با تمام کسانی که حداقل یک بار درباره خود نوشته‌اند یا جایی خود را توصیف کرده‌اند هم عقیده‌ایم که درباره خود نوشتن از جمله سخت‌ترین نوشته‌هاست. “درباره من” می‌تواند شرح مختصری از رزومه یا فعالیت‌های کاری باشد، می‌تواند گوشه از عواطف یا احساسات نسبت به پدیده‌ای باشد، می‌تواند داستان کوتاهی از «ته خیارِ» مرادی کرمانی یا جملاتی از «شازده کوچولو» باشد، می‌تواند شعری از «شاملو»، «فرخ‌زاد»، «حافظ» یا چه می‌دانم «فخرالدین عراقی» باشد، همه این‌ها می‌تواند باشد، و خوب است.
اما این‌ها بند تخلص‌اند، در رفتن از نوشتن درباره خود است، این‌ها  چالش بزرگ توصیف خود را پشت اشعار و متن‌های زیبا پنهان می‌کنند، و اصلاً کار خوبی هم می‌کنند، کم خوانده‌ایم و دیده‌ایم که یک نفر خود را توصیف کند و در بند تواضع یا خودستایی نرود، کم دیده‌ایم که یک نفر خود را بنویسد و همه را بنویسید، کم دیده‌ایم یا اصلاً ندیده‌ایم.
«درباره من» نوشتن، کار من نیست، زحمتش بیافتد بر دوش دیگران، هرکسی به زعم خود «من» را توصیف کند، یکی از نوشته‌هایم، یکی از نقاشی‌هایم، یکی از بدخلقی و بی اعصابیم بعد از یک اتفاق بد، یکی از خوش‌رفتاری‌ام بعد از یک اتفاق خوب. هرچه می خواهند توصیف کنند و هرچه دلشان خواست بنویسید و بدهند به من، اصلاً همین‌جا منتشر می‌کنم؛ من نمی‌توانم درباره خودم بنویسم.
بگذارید «درباره من»، درباره «درباره من» باقی بماند.
محمد ح. انصاری
هشتم خرداد نود و پنج